Αδιέξοδος ο δρόμος της κυβέρνησης

 Συνέντευξη ευρωβουλευτή ΝΔ Γ. Κουμουτσάκου στην εφημερίδα "ΘΑΡΡΟΣ" και στον δημοσιογράφο Α.Πετρόγιαννη
  
Ο ευρωβουλευτής και μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας της Ν.Δ. Γιώργος Κουμουτσάκος βρέθηκε – ελέω διακοπών- τις τελευταίες ημέρες στην Καλαμάτα. Στο διάστημα αυτό είχε την ευκαιρία να επισκεφθεί τις περισσότερες περιοχές του νομού, από τις οποίες έμεινε ενθουσιασμένος, και εμείς τη δική μας, να μιλήσουμε μ’ ένα στέλεχος πρώτης γραμμής του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, το οποίο έχει θητεύσει σε μια σειρά από σημαντικές κυβερνητικές θέσεις (εκπρόσωπος Τύπου του ΥΠΕΞ, αλλά και της Ν.Δ.). 

-Είστε, ανάμεσα στα άλλα, μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας της Ν.Δ., του ανώτερου οργάνου του κόμματος και, επομένως, κάποιος θα μπορούσε να ισχυριστεί, μεταξύ αυτών που χαράσσουν την πολιτική του. Γιατί η Ν.Δ. βρέθηκε απέναντι στο Μνημόνιο και στην υπογραφή του, τη στιγμή που κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου ο τέως πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής «προφήτευε» ένα μέλλον για τη χώρα ανάλογο με το σημερινό.
 
"Αυτό το οποίο προεκλογικά είχε προτείνει με ειλικρίνεια ο Κ. Καραμανλής στον ελληνικό λαό, δεν είναι αυτό που συμβαίνει σήμερα. Δεν είναι έτσι τα πράγματα.

Πρώτα απ’ όλα, ο τέως πρωθυπουργός είχε μιλήσει για πάγωμα μισθών και άλλες αλλαγές και μεταρρυθμίσεις στη δομή της οικονομίας και της χώρας άμεσα. Δηλαδή, από τον Οκτώβριο. Αυτό θα ήταν κι ένα μήνυμα προς τις αγορές ότι έχουμε συνείδηση του προβλήματος που υπάρχει και ασκούμε μόνοι μας μια συγκεκριμένη πολιτική προς την κατεύθυνση της αντιμετώπισής του. Εάν αυτό γινόταν, η εκτίμηση που υπήρχε ήταν ότι θα μπορούσαμε να δανειστούμε με όρους πολύ πιο λογικούς από αυτούς που φτάσαμε να συζητάμε το Δεκέμβριο. Κι αυτοί τότε ήσαν, όπως φάνηκε, οδυνηροί.

Από την άλλη πλευρά, όμως, τα πρώτα μέτρα της σημερινής κυβέρνησης ήταν προς την αντίθετη κατεύθυνση από αυτή της αντιμετώπισης του προβλήματος. Το μήνυμα που έστελνε η κυβέρνηση προς τα έξω ήταν μια αναποτελεσματικότητα στην εξεύρεση λύσεων, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί η κρίση του χρέους. Αυτή είναι η ανάλυση της Νέας Δημοκρατίας και θεωρώ ότι έχει βάση".
 
-Επιτρέψτε μου μια παρατήρηση. Οι πολίτες - όπως αποτυπώνεται η άποψή τους σε σειρά δημοσκοπήσεων που βλέπουν το φως της δημοσιότητας- σας τοποθετούν στο ίδιο κάδρο ευθυνών. Θεωρείστε μέρος του σημερινού προβλήματος.
 
"Η Ν.Δ. κυβερνούσε τη χώρα μέχρι πρότινος. Θα ήταν παράλογο πολιτικά να πιστεύει κάποιος, αν θέλει να είναι ειλικρινής με τον εαυτό του και τους πολίτες, ότι η Ν.Δ. μπορούσε να είναι έξω από αυτό το κάδρο. Έχουμε και εμείς ευθύνες για την κατάσταση της χώρας, αναμφισβήτητα. Ποιος μπορεί, όμως, να αγνοήσει το γεγονός ότι οι δομικές αλλαγές της ελληνικής οικονομίας δε δημιουργήθηκαν τα τελευταία 5 χρόνια, γιατί αυτά πιστεύω ότι πληρώνουμε σήμερα. Ότι επί σειρά δεκαετιών ρίξαμε κάτω από το χαλί τα προβλήματα και ήρθε η διεθνής κρίση και τα ξεσκέπασε. Θεωρώ ότι τη δεκαετία του ’80, μια περίοδο ευωχίας με δανεικά χρήματα, δε δημιουργήθηκε το σωστό οικονομικό μοντέλο για τη χώρα.
 
Κι αυτό, όχι γιατί δόθηκαν κάποια χρήματα σε χαμηλόμισθους, αλλά γιατί δημιουργήθηκε μια νοοτροπία «μεγαλύτερου κέρδους με λιγότερη προσπάθεια». Κι αυτό ίσχυσε σε όλα τα στρώματα της ελληνικής κοινωνίας. Για όλες αυτές, λοιπόν, τις δομικές στρεβλώσεις, είναι άδικο να τα ρίξουμε στη Ν.Δ.
 
Σήμερα το κόμμα μας ασκεί το ρόλο του μέσω μιας κριτικής που δεν είναι αφοριστική και καταστροφική, αφού ακολουθείται από την παράθεση πλήρους προτάσεως. Το ΠΑΣΟΚ, όταν βρέθηκε στην ίδια θέση με εμάς, έκανε το ακριβώς αντίθετο.

Σήμερα στη Ν.Δ. αναδεικνύεται μια νέα γενιά πολιτικών. Κι αυτό αποτελεί – αν μη τι άλλο- ελπιδοφόρο μήνυμα για όλους. Βέβαια, αυτό θα πρέπει κριθεί και στην πράξη, αλλά θεωρώ ότι το κόμμα μας φέρνει έναν άλλον αέρα στην πολιτική. Κι αυτό γίνεται ήδη αντιληπτό".
  
-Όντας στο Ευρωκοινοβούλιο, θα ήθελα να ρωτήσω ποια είναι η άποψη των εταίρων μας για τη σημερινή κατάσταση στη χώρα μας;  

"Πιστεύω ότι δε χρειάζεται πάντα να παραπέμπουμε στους Ευρωπαίους για να έχουμε μια αντίληψη του πώς είναι η εικόνα της χώρας. Δεν πρέπει να αναζητούμε ούτε δαίμονες ούτε σωτήρες στο εξωτερικό. Πρέπει να ξεκινάμε πάντα από εμάς. Θα σας πω ποια θα πρέπει να είναι η δική μας κριτική για την Ελλάδα.

Είμαστε, λοιπόν 35 χρόνια κράτος - μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αισθάνονται οι πολίτες ότι όλη αυτή την περίοδο αξιοποιήσαμε όπως θα έπρεπε τη συμμετοχή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση; Τόσο θεσμικά όσο και οικονομικά, αλλά και κοινωνικά.

Το ισοζύγιο δούναι και λαβείν δε θα πρέπει να μας αφήνει ικανοποιημένους. Είδαμε την Ευρώπη μόνο ως ταμείο που μας όφειλε. Τα πράγματα, όμως, δεν είναι έτσι. Νομίζω ότι φτάσαμε στο σημείο που δεν έχει επιστροφή

Προσωπικά, δε μου αρέσει καθόλου η εικόνα των τριών εκπροσώπων των εμπειρογνωμόνων της τρόικα, να υπαγορεύει στη χώρα μου ποια οικονομική πολιτική θα ακολουθήσει. Ας ελπίσουμε ότι αυτή η πληγή στην ελληνική περηφάνια θα γίνει και ο λόγος που θα βελτιώσουμε τους εαυτούς μας και θα πάρουμε και πάλι τις τύχες μας στα δικά μας χέρια. Κι αυτό θα γίνει σύντομα". 

-Ένας από τους τομείς ευθύνης σας είναι κι αυτός των μεταφορών. Ένα ερώτημα – επίκαιρο μάλιστα- που έρχεται στα χείλη όλων, αφορά στην κατάσταση στο σιδηρόδρομο. Πώς είναι δυνατόν σε όλη την υπόλοιπη Ευρώπη το συγκεκριμένο μέσο να αναπτύσσεται ολοένα και περισσότερο και στη χώρα μας να τείνει προς εξαφάνιση;

"Πράγματι, αυτό ισχύει. Για την ευρωπαϊκή πολιτική ο σιδηρόδρομος έχει κομβική σημασία, για μια σειρά από σημαντικούς λόγους. Η ελληνική περίπτωση είναι κάτι το διαφορετικό. Οι πραγματικές ανάγκες που θα κάλυπτε ο σιδηρόδρομος με βάση το γεωγραφικό εύρος της χώρας είναι συγκεκριμένες, με βάση και τις σημαντικές επενδύσεις στις οδικές μεταφορές.

Η Ελλάδα χρειάζεται τη σιδηροδρομική σύνδεση της Αθήνας με τη Θεσσαλονίκη, την Πάτρα και την Ηγουμενίτσα. Από εκεί και πέρα, θα έπρεπε να υπάρχει ένας ορθολογισμός στις μεταφορές με το σιδηρόδρομο. Επιπλέον, τι διαχείριση έγινε. Εκεί ο αναμάρτητος πρώτος τω λίθω βαλέτω.

Όπως και να ’χει, ο ΟΣΕ είναι ένα από τα μεγάλα θέματα που θα απασχολήσει την κυβέρνηση, την κοινωνία και τους εργαζόμενους το αμέσως προσεχές διάστημα".

-Στην τελευταία ερώτησή μας θα θέλαμε να αφήσουμε για λίγο στην άκρη την κεντρική πολιτική σκηνή. Δοθέντος του θέρους, αλλά και της πολυήμερης παραμονής σας στην Καλαμάτα και στην ευρύτερη περιοχή, τι δεν πρέπει να κάνουμε ως νομός στο μέλλον ώστε ο τουρισμός να αποτελέσει προστιθέμενη αξία για τη Μεσσηνία;   

"Η στρατηγική και η λογική, κατά την άποψή μου, είναι ότι το βάρος θα πρέπει να πέσει στην ποιότητα και όχι στην ποσότητα. Αν κερδηθεί το στοίχημα της ποιότητας, είναι σίγουρο ότι θα υπάρξει αμέσως μετά και αύξηση της ποσότητας. Αν ακολουθηθεί η αντίθετη διαδρομή, πολύ σύντομα και η Μεσσηνία μπορεί να αντιμετωπίσει τα προβλήματα άλλων περιοχών της χώρας οι οποίες, επειδή δεν επένδυσαν στην ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών, χάσανε και θα χάνουνε.
 
Βέβαια, γίνονται μεγάλες και σοβαρές τουριστικές επενδύσεις στη Μεσσηνία, αλλά αυτές δεν μπορούν από μόνες τους να αλλάξουν ουσιαστικά την κατάσταση. Χρειάζονται και μικρές επενδύσεις, φιλικές στο περιβάλλον και στο τοπίο, σεβασμός στην αισθητική. Αυτή είναι η μοναδική συνταγή επιτυχίας. Βέβαια, αυτό δε σημαίνει ότι η οικογένειά μου δεν πέρασε πολύ ωραία το διάστημα που βρεθήκαμε στην Καλαμάτα και στην ευρύτερη περιοχή".