Παρέμβαση στην Ολομέλεια του ΕΚ για την οικονομική κρίση και τη στάση της ΝΔ στο θέμα του Μηχανισμού Στήριξης της ελληνικής οικονομίας

"Υποστηρίξαμε την ανάγκη αυστηρής δημοσιονομικής πειθαρχίας αλλά και αναπτυξιακής πολιτικής. Για να αποφύγει η Ελλάδα τον φαύλο κύκλο βαθιάς ύφεσης και καλπάζοντος πληθωρισμού"

"Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Χρειάζεται μια απάντηση σε ορισμένα που ακούστηκαν νωρίτερα από έναν ή δύο συναδέλφους σχετικά με την θέση του ελληνικού κεντροδεξιού κόμματος για τον Μηχανισμό Στήριξης της ελληνικής οικονομίας. Να ξεκαθαρίσουμε λοιπόν ορισμένα πράγματα. Η ΝΔ ουδέποτε αντιτάχθηκε στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης της Ελλάδας.

Η ΝΔ είχε άλλη αντίληψη για τα μέτρα που θα έπρεπε να είχαν εφαρμοστεί. Γιατί τα μέτρα που τώρα εφαρμόζονται είναι βέβαιο ότι οδηγούν την χώρα σε ύφεση και στασιμοπληθωρισμό. Και αυτά είναι μέτρα που αποφάσισε μόνη της η κυβέρνηση. Χωρίς οποιαδήποτε προηγούμενη ενημέρωση και συνεννόηση με τα ελληνικά κόμματα και την ελληνική κοινωνία.

Η κυβερνητική πλειοψηφία αρνήθηκε κάθε προηγούμενη συνεννόηση που θα μπορούσε να οδηγήσει σε ευρεία πολιτική και κοινωνική συναίνεση. Επαναλαμβάνω, η ΝΔ δεν αντιτάχθηκε στον Μηχανισμό Στήριξης Ε.Ε.-ΔΝΤ.

Σεβόμαστε και το τελευταίο ευρώ των εταίρων μας και τους ευχαριστούμε για την στήριξή τους. Γι' αυτό υποστηρίξαμε με υπευθυνότητα ένα άλλο, αποτελεσματικό μείγμα πολιτικής. Υποστηρίξαμε την ανάγκη αυστηρής δημοσιονομικής πειθαρχίας αλλά και αναπτυξιακής πολιτικής.

Για να αποφύγει η Ελλάδα τον φαύλο κύκλο βαθιάς ύφεσης και καλπάζοντος πληθωρισμού, με δραματικές συνέπειες για την ελληνική κοινωνία και οικονομία, αλλά και με αρνητικό αντίκτυπο για την Ευρώπη.

Όσον αφορά στην συζήτησή μας για την οικονομική κρίση και την Στρατηγική 2020, πιστεύω ότι έχει έρθει η ώρα συγκεκριμένων πράξεων και χειροπιαστών αποτελεσμάτων.

•Το Ευρώ είναι μια ιστορική επιτυχία της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και έχουμε ευθύνη να το διασώσουμε.

•Για αυτό χρειαζόμαστε μια ισχυρή ευρωπαϊκή δημοσιονομική και οικονομική διακυβέρνηση.

•Χωρίς αυτήν, η "Στρατηγική 2020" κινδυνεύει να αποτύχει, ακολουθώντας το προηγούμενο της Στρατηγικής της Λισαβόνας.

•Η δημοσιονομική πειθαρχία είναι απαραίτητη.

•Απαιτείται, όμως, ταυτόχρονη τόνωση των αναπτυξιακών δυνατοτήτων, με πρώτες την Έρευνα και την Καινοτομία.

•Δημοσιονομική πειθαρχία όμως δεν μπορεί να επιβληθεί σε απελπισμένους. Απαιτείται στήριξη των οικονομικά αδύναμων και κοινωνική αλληλεγγύη σε όλα τα επίπεδα. Σε ευρωπαϊκό, εθνικό, τοπικό.