Ερώτηση στην Ε. Επιτροπή για την ανησυχητική αύξηση των ποσοστών της ανεργίας στην Ελλάδα

Το κορυφαίο από τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα - με οδυνηρές συνέπειες στην κοινωνία - είναι η καλπάζουσα ανεργία που αγγίζει πλέον το 23%, με το αντίστοιχο ποσοστό για τους νέους να ξεπερνά το 51%. Τα πρόσφατα στοιχεία του Οργανισμού Απασχολήσεως Εργατικού Δυναμικού της Ελλάδας (ΟΑΕΔ) όχι μόνον επιβεβαιώνουν αλλά και ενισχύουν τις ανησυχίες που προκαλούν τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής(ΕΛ.ΣΤΑΤ.).

Η συρρίκνωση της απασχόλησης στην Ελλάδα έχει προκαλέσει σημαντικές επιπτώσεις τόσο στην πραγματική οικονομία και τα δημόσια οικονομικά όσο και στην κοινωνική συνοχή προσδίδοντας στην βαθιά οικονομική κρίση μια όλο και εντονότερη ανθρωπιστική διάσταση. Η δυσχερής μακροοικονομική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα καθιστά αναγκαία την αποτελεσματική αξιοποίηση των ευρωπαϊκών πόρων προς την κατεύθυνση της προστασίας της εργασίας και την καταπολέμηση της ανεργίας κυρίως μέσα από ενεργητικές πολιτικές απασχόλησης. Σε αυτό το πλαίσιο ερωτάται η Επιτροπή, με δεδομένη αφενός τη συμμετοχή της στην Τρόικα και αφετέρου τη σύσταση «Ειδικής Ομάδας» αναφορικά με την αξιοποίηση των ευρωπαϊκών κονδυλίων:

-Με ποιό τρόπο θα συνδράμει τις ελληνικές αρχές στην μέγιστη δυνατή αξιοποίηση των ευρωπαϊκών κονδυλίων; Με βάση το έντονο ζήτημα ρευστότητας, σκοπεύει να προτείνει τη μείωση ποσοστού συγχρηματοδότησης σε αντίστοιχου περιεχόμενου δράσεις για χώρες όπως η Ελλάδα;

-Δεδομένης της ανάγκης εξορθολογισμού των δημόσιων δαπανών, πώς θα πρέπει να αντιμετωπιστούν οι δαπάνες που έχουν να κάνουν με την ανεργία, καθώς τα υψηλά ποσοστά ανεργίας και τα ανησυχητικά ποσοστά φτώχειας διαμορφώνουν μια ιδιαίτερα κρίσιμη κοινωνική κατάσταση;

-Επεξεργάζεται με τις ελληνικές αρχές κάποιο συγκεκριμένο σχέδιο, με συνδυασμό ενεργητικών και παθητικών πολιτικών απασχόλησης, έτσι ώστε να αντιμετωπιστεί το σοβαρό φαινόμενο της μακροχρόνιας ανεργίας και των συνεπειών της προς την κατεύθυνση της προστασίας των ανέργων από τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό, καθώς και την ενίσχυση της απασχολησιμότητάς τους;