Η τόλμη της αλήθειας και το τέλος της κρίσης

Εδώ και πέντε χρόνια, βιώνουμε μια κατάσταση που δεν ξανάζησε ποτέ η χώρα σε ειρηνική περίοδο. Πριν από δυόμισι χρόνια κατρακυλούσαμε στην έξοδο από το ευρώ, τη χρεοκοπία, την εθνική περιπέτεια. Και για να αποφευχθούν όλα αυτά, η κυβέρνηση αναγκάστηκε, κάποιες φορές, να συμβιβαστεί με πολιτικές αντίθετες στις ιδεολογικές αρχές μας, ενώ κάτω από τις πιεστικές ανάγκες των καιρών δεν απέφυγε και ορισμένα λάθη ή και αδικίες. Και όμως με τη σύνεση και την αποφασιστικότητά της, χάρις στις θυσίες όλων και την πάταξη της σπατάλης, πετύχαμε τη μεγαλύτερη δημοσιονομική προσαρμογή και φτάσαμε στο τέλος της ύφεσης. Γυρίσαμε στην ανάπτυξη, τη σταδιακή μείωση της ανεργίας και την αναγέννηση χαμένων προσδοκιών.


Είμαστε τώρα στα τελευταία βήματα για την έξοδο από το μνημόνιο, τη χάραξη της πιστοληπτικής γραμμής για τη θωράκιση της οικονομίας, τη βελτίωση του χρέους, την επιστροφή στην κανονικότητα. Οι καιροί απαιτούν στέρεα βήματα, που οδηγούν με σιγουριά στην οικονομική ανάκαμψη, την τόνωση της απασχόλησης και την κοινωνική ανασυγκρότηση. Υπαγορεύουν αλλαγές και μεταρρυθμίσεις, που ήταν ανάγκη να γίνουν από καιρό, τόσο στο κράτος, όσο και στις δομές της αγοράς. Για να απαλλαγεί ο τόπος από τις παθογένειες του παρελθόντος και τα αίτια που μας έφεραν στην κρίση που ζούμε. Για να δημιουργήσουμε γόνιμο έδαφος σε νέες επενδύσεις, νέες επιχειρήσεις και νέες θέσεις δουλειάς. Για να χτίσουμε μια Ελλάδα που παράγει, εξάγει και προοδεύει. Την Ελλάδα που θέλουμε και μπορούμε.


Στις κρίσιμες και καθοριστικές αυτές ώρες, η κοινωνία μας χρειάζεται, όσο ποτέ στο παρελθόν, ολόκληρη την αλήθεια. Για ό,τι έγινε, για ό,τι συμβαίνει, αλλά και για ό,τι μπορεί να συμβεί. Για τις ευκαιρίες, αλλά και για τους κινδύνους, που υπάρχουν μπροστά μας. Για να μπορεί κάθε πολίτης να επιλέγει με γνώση και λογική. Οι επιλογές είναι δύο: Είτε ρισκάρουμε όσα με τεράστιες θυσίες κατακτήσαμε, είτε επιμένουμε στο δρόμο της σιγουριάς και της ευθύνης. Άλλος δρόμος δεν υπάρχει. Το σίγουρο είναι ένα: Ότι με ψέματα δεν κυβερνιέται κανένας τόπος. Πολύ περισσότερο όταν βρίσκεται σε κρίσιμη καμπή και ο πολιτικός χρόνος τρέχει με ιλιγγιώδεις ταχύτητες. Μόνον η τόλμη της αλήθειας θα μας βγάλει οριστικά απο την κρίση.