Η χώρα πάνω από παραπλανητικές ετικέτες

Τα κόμματα αποτελούν κύτταρα της κοινωνίας που δίνουν υπόσταση στη Δημοκρατία. Αποστολή τους είναι να εκφράζουν τους πολίτες και να υπηρετούν τα πραγματικά συμφέροντα της χώρας. Αυτήν ακριβώς την αποστολή ανέλαβε με την ίδρυσή της, η Νέα Δημοκρατία. Και μάλιστα με τρόπο και σε έκταση που την διακρίνουν από τα άλλα πολιτικά κόμματα της Μεταπολίτευσης. Η πάντα επίκαιρη Ιδρυτική Διακήρυξή της την κατευθύνει να υπηρετεί τα αληθινά συμφέροντα της χώρας «που βρίσκονται πάνω από τις παραπλανητικές ετικέτες της δεξιάς, του κέντρου και της αριστεράς». Ας μην υπάρχουν, λοιπόν, ούτε κραυγές ούτε ψίθυροι, για αρχές που μας ενώνουν και μας δεσμεύουν εδώ και σαράντα χρόνια. Η πολιτική μεμψιμοιρία, η γκρίνια και οι φωνασκίες δε μας ταιριάζουν και δεν μπορεί να υιοθετούνται.
Συνεπής στην παρακαταθήκη που μας κληροδότησε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, η πολιτική της Νέας Δημοκρατίας δεν μπορεί να διαμορφώνεται παρά μόνον ως απάντηση σε ένα και μοναδικό ερώτημα: Τι συμφέρει στην Ελλάδα και τι πραγματικά υπηρετεί τους Έλληνες. Αυτό οφείλουμε να διερευνούμε και σ’ αυτό να απαντάμε διαρκώς και σε κάθε περίπτωση. Ιδίως, μάλιστα, όταν πρόκειται για τα μεγάλα και κρίσιμα ζητήματα που ορίζουν την πορεία της πατρίδας για τα πολλά επόμενα χρόνια. Όταν πρόκειται για τα δίκαια, την οικονομική ανόρθωση, την κοινωνική ανάταξη, την διεθνή εικόνα και τα συμφέροντα της χώρας.
Με αυτόν ακριβώς το γνώμονα, η Νέα Δημοκρατία πήρε, ως κυβέρνηση, δύσκολες αποφάσεις και υπέστη σοβαρότατο πολιτικό κόστος. Μπορεί βεβαίως να έγιναν και λάθη, να υπήρξαν και παραλείψεις, και να προκλήθηκαν αδικίες, από λάθος εκτιμήσεις και επιλογές. Κυριαρχούσε ωστόσο η απάντηση στο ερώτημα ‘’πώς να σταθεί η χώρα στα πόδια της για να μπορέσει, και πάλι, να τραβήξει μπροστά’’. Μπροστά στα στρατηγικά συμφέροντα της χώρας, μπροστά στο συλλογικό καλό, παραμερίζονταν οι στενές κομματικές σκοπιμότητες.
Αυτό ακριβώς οφείλουμε να πράξουμε και τώρα. Είναι, άλλωστε, όχι μόνο ζήτημα αρχής και ευθύνης, αλλά και απόδειξη συνέπειας. Είναι, πάνω από όλα, υποχρέωση και χρέος απέναντι στον πολίτη. Διότι, μπορεί, πράγματι, να κέρδισε ο λαϊκισμός, εμείς όμως, αντιπολίτευση τύπου ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί και δεν πρέπει να κάνουμε. Οπαδοί της ισοπεδωτικής άρνησης δεν μπορούμε και δεν πρέπει να γίνουμε. Διότι, αν γίνουμε, δεν υπάρχει λόγος να υπάρχουμε. Κανένας, άλλωστε, δεν μπορεί να αγνοεί τη διαχρονική πορεία και την πάντα επίκαιρη κληρονομιά της παράταξης. Ούτε όμως, και να ξεχνά όσα μόλις πρόσφατα, υπογράμμιζε ο Πρόεδρος του κόμματος. Ότι ‘’όποιος αγαπά την Πατρίδα του, θέλει να επιτύχει η νέα Κυβέρνηση’’. Ότι ‘’δεν θα κάνουμε εμείς, αυτά που έκαναν επί δυόμισι χρόνια από τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης’’. Ότι ‘’δεν θα καταψηφίζουμε τα πάντα’’. Ότι ‘’θα στηρίξουμε την κυβέρνηση σε κάθε θετικό βήμα, αλλά θα σταθούμε αντίθετοι σε ό,τι θέτει σε κίνδυνο την ευρωπαϊκή πορεία της Ελλάδας’’.
Δεν έχουμε, λοιπόν, το δικαίωμα με τις πράξεις ή τις παραλείψεις μας, με τα ‘’ναι’’ ή τα ‘’όχι’’ μας, να λειτουργήσουμε με τρόπο που μπορεί να θέτει σε κίνδυνο την οικονομία, την κοινωνία και την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας. Αντίθετα, έχουμε υποχρέωση να στηρίζουμε τα θετικά, να είμαστε σταθερά απέναντι στα αρνητικά, και να καλύπτουμε τα μεγάλα κενά καταθέτοντας συγκεκριμένες προτάσεις. Έτσι, άλλωστε, θα είναι πιο πειστική η κριτική εκεί που απαιτείται, αλλά και πιο πλατειά η απήχησή μας. Έτσι θα αποκαταστήσουμε και θα διευρύνουμε τις σχέσεις εμπιστοσύνης με τους πολίτες που περιμένουν να στηρίξουν τις ελπίδες τους σε μια σύγχρονη Παράταξη με όραμα, με πρόγραμμα και παραδειγματικό δημοκρατικό ήθος. Σε κάθε περίπτωση, έχουμε υποχρέωση να κρατηθούμε μακριά από ακρότητες και να αποδείξουμε έμπρακτα υπευθυνότητα, σοβαρότητα και συνέπεια. Αυτό κάναμε διαχρονικά. Και αυτό οφείλουμε να πράξουμε τώρα. Βάζοντας, κάθε φορά, πάνω από όλα, το συλλογικό, το κοινωνικό καλό. Υπηρετώντας, τα στρατηγικά συμφέροντα της χώρας μέσα στην Ευρώπη και στην ευρύτερη περιοχή μας. Απαντώντας, τελικά, σε ένα και μόνο ερώτημα: Τι καλύτερο μπορούμε να κάνουμε για την Ελλάδα και τους Έλληνες.

(Άρθρο στην εφημερίδα "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ")