Ομιλία στη Βουλή των Ελλήνων

Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριε Υπουργέ, δεν σας κρύβω ότι με έκπληξη πληροφορήθηκα ότι θα συζητούσαμε σήμερα στη Βουλή επίκαιρη ερώτηση, που μαζί με άλλους καλούς συναδέλφους, καταθέσαμε ακριβώς πριν από τρεις μήνες. Αναρωτιέμαι: Είναι λειτουργία κοινοβουλίου αυτή, κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ; Αυτό δεν είναι Βουλή. Είναι ιστορικό αρχείο.

Ας μιλήσουμε σοβαρά όμως. Είναι προφανές ότι υπάρχει σοβαρό θέμα λειτουργίας του κοινοβουλευτικού ελέγχου. Έτσι θα ασκείται ο κοινοβουλευτικός έλεγχος; Είναι προφανές ότι τέτοιες διαδικασίες δεν τιμούν το Κοινοβούλιο, υποτιμούν όλους εμάς, αλλά και το Προεδρείο της Βουλής και πρέπει να διορθωθεί, κύριε Πρόεδρε.

Βεβαίως, η ερώτηση αυτή καθ’ αυτή είναι σήμερα παρωχημένη, όχι όμως, η ουσία του κρίσιμου ζητήματος του προσφυγικού-μεταναστευτικού, που αυτή η ερώτηση θίγει και αναδεικνύει. Και να προσθέσω εδώ κάτι: Αν είχαμε συζητήσει την ερώτηση στην ώρα της και με την πρέπουσα σοβαρότητα, εάν η Κυβέρνηση υιοθετούσε καλόπιστα κάποιες από τις παρατηρήσεις, τις επισημάνσεις ή ακόμα και την κριτική της Αντιπολίτευσης ίσως σήμερα τα πράγματα στο προσφυγικό-μεταναστευτικό να μην είχαν φτάσει στη δραματική και τραγική κατάσταση που όλοι βλέπουμε.

Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δείτε ποια εικόνα παρουσιάζει σήμερα η χώρα μας, δείτε την από ψηλά: Στον βορρά κλειστά, σφραγισμένα σύνορα και μαζί το όνειδος, η ντροπή της Ειδομένης, το «Νταχάου» κατά τον κ. Κουρουμπλή. Στα ανατολικά, και καθώς η Κυβέρνηση μπλοκαρισμένη ιδεολογικά και ανήμπορη πολιτικά δεν μπορεί να εφαρμόσει στοιχειωδώς μια αποτρεπτική πολιτική, υπάρχουν σε εξέλιξη  επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ και της FRONTEX. Στα νησιά θα εγκατασταθούν χιλιάδες Ευρωπαίοι, εξειδικευμένα στελέχη, αλλά και δεκάδες Τούρκοι αστυνομικοί.

Και εδώ εγείρονται, βέβαια, ορισμένα ερωτήματα -θα τα πούμε και μετά- όπως: Ποια αρμοδιότητα θα έχουν; Πώς θα την ασκούν; Θα ενταχθούν σε δομές; Τι ακριβώς θα κάνουν; Η χορήγηση ασύλου και η εξέταση ασύλου είναι μια δικαστική λειτουργία και η δικαστική εξουσία δεν αντικαθίσταται ούτε εκχωρείται. Πώς ακριβώς, λοιπόν, θα λειτουργήσουν αυτοί οι άνθρωποι; Θα τα συζητήσουμε αυτά. Η μεγάλη εικόνα είναι ότι στα νησιά έρχονται χιλιάδες Ευρωπαίοι, αλλά και Τούρκοι, στελέχη, για να επιτηρήσουν το πώς εμείς θα διαχειριστούμε το προσφυγικό και το μεταναστευτικό.

 

Συνεχίζω να περιγράφω την εικόνα της χώρας. Σε όλη τη χώρα είναι διάσπαρτες μη κυβερνητικές οργανώσεις χωρίς έλεγχο. Δεν ξέρουμε ποιες έχουν διαπιστευτεί και ποιες όχι. Δεν ξέρουμε τι ακριβώς κάνουν, πώς το κάνουν και γιατί το κάνουν.

Είναι αυτή εικόνα ευρωπαϊκής χώρας; Αυτή είναι εικόνα χώρας υπό διεθνή επιτήρηση, κύριε Υπουργέ. Και είστε υπερήφανοι γι’ αυτήν την εικόνα, εσείς που δίνετε μάχες «εθνικής υπερηφάνειας»; Μέχρι τώρα σε όλα τα μέτωπα μετράτε ήττες. Θεωρώ ότι στην ουσία της είναι «ήττα» η συμφωνία αυτή που επετεύχθη πρόσφατα. Είναι αναγκαία βέβαια, διότι, αν δεν υπήρχε, θα ήταν πολύ αρνητική η εξέλιξη, καθώς έτσι θα παρέμενε σίγουρα χωρίς καμία προοπτική βελτίωσης η σημερινή άθλια κατάσταση στο προσφυγικό-μεταναστευτικό. Το «Νταχάου» του κ. Κουρουμπλή, ο ντροπιαστικός καταυλισμός στον Πειραιά είναι και τα δύο σύμβολα της ανικανότητας της Κυβέρνησης. Όλα αυτά θα γιγαντωνόντουσαν.

Είναι, λοιπόν, κατ’ αρχήν –αλλά μόνο κατ’ αρχήν- θετικό ότι υπήρξε αυτή η συμφωνία. Όμως, να δούμε την ουσία της, γιατί εδώ σταματάνε τα θετικά και αρχίζουν οι προβληματισμοί, οι ανησυχίες, τα ερωτηματικά. Η συμφωνία Ευρωπαϊκής Ένωσης-Τουρκίας είναι εξαιρετικά πολύπλοκη, σύνθετη και σε πολλά της σημεία ανησυχητικά ασαφής.

Είναι γενική πεποίθηση ότι η συμφωνία αυτή θα είναι πολύ δύσκολο να εφαρμοστεί στην πράξη και να φέρει τα αποτελέσματα, που έχει ανάγκη η Ελλάδα. Η αναποτελεσματική της εφαρμογή θα μετέτρεπε τη χώρα μας σε ένα διαρκώς διευρυνόμενο καταυλισμό δεκάδων ή και εκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων και μεταναστών.

Τρανή απόδειξη για το πόσο δύσκολη στην εφαρμογή της είναι η συμφωνία αυτή είναι ότι χρειάζονται και απαιτούνται χιλιάδες ειδικευμένα στελέχη, για να την εφαρμόσουν, αλλά και όπως είπαμε, και Τούρκοι επιτηρητές εγκατεστημένοι στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου με απροσδιόριστες αρμοδιότητες. Πώς θα ενταχθούν στην εσωτερική έννομη τάξη αυτοί οι άνθρωποι, ώστε να μην προκύψουν προβλήματα εθνικής αρμοδιότητας ή ακόμα και εθνικής κυριαρχίας;

Αλήθεια, κύριε Υπουργέ, πώς θα χειριστείτε το θέμα που προέκυψε με τον Τούρκο αστυνομικό –επικεφαλής, παρακαλώ, της τουρκικής αποστολής- που όπως φαίνεται έχει σφραγισμένα ταξιδιωτικά έγγραφα από τα κατεχόμενα, από την υποδουλωμένη Κύπρο; Θέλω να ελπίζω, κύριε Υπουργέ, ότι εν τη ρύμη του λόγου σας ή από λάθος δεν θα την πείτε «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου».

Με τη συμφωνία της 18ης Μαρτίου είναι πολύ πιθανό, εάν όχι βέβαιο, ότι τις επόμενες εβδομάδες θα εκτοξευθεί –ακούστε, σας ενδιαφέρει- ο αριθμός εκείνων, που θα υποβάλλουν αίτηση ασύλου στην Ελλάδα, προκειμένου να αποφύγουν την απέλαση ή την επιστροφή τους στην Τουρκία.

Ήδη χθες, πρώτη μέρα της εφαρμογής της συμφωνίας, στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου έφτασαν χίλιοι πρόσφυγες και μετανάστες. Η διάσταση του προβλήματος, που μπορεί να προκύψει, γίνεται ακόμα περισσότερο ορατή, αν ληφθεί υπόψη ότι σήμερα η Υπηρεσία Ασύλου μπορεί να εξετάσει είκοσι με είκοσι δύο χιλιάδες αιτήσεις ασύλου το χρόνο και ταυτόχρονα δεν λειτουργεί η Δευτεροβάθμια Επιτροπή Προσφυγών. Πρόσθετη και ιδιαίτερα σοβαρή δυσκολία θα είναι ότι η συμμετοχή των ευρωπαϊκών κρατών στο πρόγραμμα μετεγκατάστασης θα γίνεται σε εθελοντική βάση μόλις, πολύ γρήγορα, θα συμπληρωθούν οι σήμερα διαθέσιμες δεκαοκτώ χιλιάδες θέσεις.

Για αυτήν την συμφωνία συνεργασίας με τα μεγάλα προβλήματα εφαρμογής, τις ομιχλώδεις διατάξεις, τις ασάφειες, τα επικίνδυνα ερωτηματικά, η Τουρκία λαμβάνει αντίδωρο. Λαμβάνει αντίδωρο και χειροπιαστά ανταλλάγματα, όπως: α) τρία συν τρία δισεκατομμύρια ευρώ βοήθεια από την Ευρωπαϊκή Ένωση. β) κατάργηση έως τον προσεχή Ιούνιο της υποχρέωσης τουριστικής θεώρησης βίζας για τους Τούρκους πολίτες. γ) επιτάχυνση της διαδικασίας ένταξής της στην Ευρωπαϊκή Ένωση, που ξεκίνησε ήδη με το άνοιγμα ενός από τα έως σήμερα κλειστά ενταξιακά κεφάλαια.

Τι βλέπουμε λοιπόν; Προχωρήσατε σε μία συμφωνία με την Τουρκία και είναι αμφίβολο αν αυτή θα εφαρμόζεται. Ταυτόχρονα, η Τουρκία παίρνει ανταλλάγματα. Η Τουρκία, όμως, θα μπορούσε χωρίς συμφωνία και χωρίς ανταλλάγματα να ελέγξει τις προσφυγικές ροές. Το λέω αυθαίρετα αυτό; Όχι, κύριε Υπουργέ. Αυτό το λένε οι αριθμοί.

Προσέξτε, την αλληλουχία των γεγονότων. Χίλιοι πρόσφυγες και μετανάστες έφτασαν στην Ελλάδα μία εβδομάδα πριν από το Συμβούλιο Κορυφής. Διακόσιοι πρόσφυγες και μετανάστες έφτασαν λίγο πριν από το Συμβούλιο, γιατί στην Άγκυρα έπρεπε να δείξουν ότι ελέγχουν τις ροές. Μόλις τελείωσε το Συμβούλιο, έφτασαν ξανά χίλιοι πρόσφυγες και μετανάστες. Ποιο είναι το συμπέρασμα; Η Τουρκία, εάν είχε την πολιτική βούληση, θα μπορούσε να ελέγξει τις προσφυγικές και μεταναστευτικές ροές προς τη χώρα μας και την Ευρώπη. Δεν το έκανε όμως. Αντίθετα, εκμεταλλεύτηκε αυτή της τη δυνατότητα, για να αντλήσει ανταλλάγματα. Κι εσείς έχετε συνυπογράψει σε αυτό. Αναγνωρίζω, όπως σας είπα, ότι, εάν δεν είχαμε απόφαση, θα ήταν χειρότερο. Αυτή, όμως, η απόφαση δημιουργεί πολλά ερωτηματικά και για το τι επιτυγχάνει και για το αν θα φέρει αποτελέσματα και για το τι κερδίζει η Τουρκία.

Όλα αυτά, δεν δικαιολογούν, κυρίες και κύριοι, τις επιπόλαιες θριαμβολογίες του κ. Τσίπρα, ο οποίος για ακόμη μία φορά εμφανίζεται να μην έχει πλήρη εικόνα και αντίληψη των κειμένων που συμφώνησε. Μέχρι να φανεί το εάν και ποια συγκεκριμένα αποτελέσματα μπορεί να φέρει η συμφωνία της 17ης Μαρτίου και 18ης Μαρτίου, ένα είναι βέβαιο: Ο βαλκανικός διάδρομος παραμένει οριστικά σφραγισμένος. Ο έλεγχος των προσφυγικών και μεταναστευτικών ροών από την Τουρκία προς τη χώρα μας παραμένει αναποτελεσματικός. Η Ελλάδα παραμένει χώρα-καταυλισμός χιλιάδων προσφύγων και μεταναστών, εγκλωβισμένων σε άθλιες συνθήκες, οι οποίες προσβάλλουν και την Ελλάδα και την Ευρώπη, δημιουργώντας και σοβαρά ζητήματα ασφάλειας και δημόσιας υγείας στη χώρα.

Η διαδικασία μετεγκατάστασης, το «relocation» δεν λειτουργεί. Το ξέρετε αυτό.  Οι ρυθμοί είναι απογοητευτικοί. Έχετε ενδείξεις ότι θα πάει καλύτερα; Άρα, και οι πενήντα χιλιάδες θα μείνουν και θα προστεθούν μέσα από μία αβέβαιη διαδικασία κι άλλες χιλιάδες προσφύγων και μεταναστών και δεν έχουμε εμπιστοσύνη ότι η δική σας Κυβέρνηση μπορεί να τους διαχειριστεί.

Πήρατε δεσμεύσεις στις 25 Οκτωβρίου 2015 χωρίς αντισταθμίσματα –και είχε γίνει τότε συζήτηση στη Βουλή- για εγκαταστάσεις πενήντα χιλιάδων προσφύγων. Μάλιστα, τότε είχατε δεσμευτεί ότι θα τις κάνατε αυτές τις δομές μέσα σε δύο μήνες, μέχρι το Δεκέμβριο δηλαδή. Ακόμα δεν έχουν γίνει. Κι αυτή ήταν η αιτία που δώσατε αφορμή σε διάφορους καλοθελητές στην Ευρώπη να αρχίζουν να εγείρουν τη συζήτηση περί απομόνωσης ή εξόδου της χώρας από τη Σένγκεν, διότι δεν τηρήσατε τις υπέρογκες δεσμεύσεις που πήρατε στις 25 Οκτωβρίου. Και τα είχαμε πει. Λέγαμε «δεν προλαβαίνετε σε δύο μήνες. Τι αντισταθμίσματα πήρατε;»

Τότε, κύριε Υπουργέ, είχαμε πάρει μία απάντηση από τον Πρωθυπουργό: «εμείς ούτε ένα ευρώ δεν θέλουμε». Έτσι είχε πει ο κ. Τσίπρας. «Ούτε ένα ευρώ δεν διεκδικούμε, γιατί είναι η ανθρωπιά, γιατί είναι αυτή η στάση της Ελλάδος».

 Τώρα βεβαίως, παρασκηνιακά αλλά εμφανώς, γίνεται σύνδεση με το πρόγραμμα, με το χρέος, με το ΦΠΑ στα νησιά, με όλα. Πότε λέγατε αλήθεια; Τότε που δεν θέλατε ούτε ένα ευρώ ή τώρα που διεκδικείτε τα πάντα, προσβάλλοντας ουσιαστικά την αξιακή αντίληψη της χώρας –και το είπε ο κ. Τσακαλώτος- λέγοντας: «Μήπως η επόμενη συζήτηση για το αν θα κλείσει ή όχι η αξιολόγηση πρέπει να γίνει στην Ειδομένη;»

Αυτές είναι ντροπιαστικές δηλώσεις και απαράδεκτες, αν μιλάτε για ανθρωπισμό και το εννοείτε. Τον χάσατε, όμως, στις λάσπες της Ειδομένης.

Κλείνω, λέγοντας ότι δεν έχουμε καμία εμπιστοσύνη στην Κυβέρνησή σας ότι μπορεί να φέρει σε πέρας και να εφαρμόσει μία ούτως ή άλλως πολύπλοκη, δύσκολη, ασαφή και προβληματική συμφωνία. Θέλω να ελπίζω ότι στις απαντήσεις σας και τις διευκρινίσεις σας θα φανεί κάποιο φως ελπίδας. Είμαι βέβαιος, όμως, ότι τελικά και αυτό θα αποδειχθεί ψεύτικο.

Ευχαριστώ πολύ.

Κύριε Πρόεδρε, πριν απευθυνθώ στο Σώμα θα ήθελα να απευθυνθώ σε εσάς όχι προσωπικά, αλλά στο Προεδρείο. Πριν περίπου από μισή ώρα, τρία τέταρτα μέσα σε αυτήν την Αίθουσα ακούστηκε ένα παραλήρημα ακραίου λόγου και απειλών προς τα μέλη της Βουλής των Ελλήνων.

Κύριε Πρόεδρε –και δεν απευθύνομαι προσωπικά το τονίζω, αλλά στο Προεδρείο- τα ανακλαστικά του Προεδρείου πρέπει να είναι πιο άμεσα και πιο αυστηρά. Δεν μπορεί να προσβάλλεται το ελληνικό Κοινοβούλιο με αυτόν τον ιταμό τρόπο και να μην ακούγεται «κιχ». Αυτό εκτρέφει αυτές τις συμπεριφορές. Να τελειώνουμε, κύριε Πρόεδρε, με αυτό.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η πραγματικότητα της χώρας δεν άλλαξε με την υπογραφή της συμφωνίας και ούτε θα αλλάξει για τα επόμενα δύο χρόνια, σύμφωνα με εκτιμήσεις στελεχών της Κυβέρνησης. Πενήντα χιλιάδες αν όχι περισσότεροι εγκλωβισμένοι πρόσφυγες και μετανάστες, θα πρέπει να βρουν κάποιο τρόπο να υπάρξουν στη χώρα, χωρίς να δημιουργούνται τα τεράστια προβλήματα που βλέπουμε να αντιμετωπίζουν σήμερα οι ίδιοι, αλλά και η ελληνική κοινωνία.

Η άλλη πραγματικότητα, είναι τα κλειστά, τα σφραγισμένα σύνορα. Ούτε αυτό θα αλλάξει μετά τη συμφωνία των Βρυξελλών. Θα παραμείνουν κλειστά και σφραγισμένα. Επίσης, δεν θα αλλάξει το γεγονός ότι υπάρχει πλήρης αβεβαιότητα για το αν μπορεί να εφαρμοστούν σοβαροί και αποτελεσματικοί έλεγχοι των μεταναστευτικών και προσφυγικών ροών προς τη χώρα, αυτού του οστικού κύματος που δέχεται η χώρα τα τελευταία χρόνια.

Αυτή είναι η πραγματικότητα. Και πρέπει να το ξέρουν και να πούμε την αλήθεια στους Έλληνες και τον ελληνικό λαό ότι αυτό δεν θεραπεύεται. Αυτή είναι μια πραγματικότητα που είναι αποτέλεσμα της δικής σας διακυβέρνησης, κύριε Υπουργέ.

Με αφορμή την επιχείρηση του ΝΑΤΟ και τη συζήτηση που έγινε, βγήκαν ορισμένα συμπεράσματα, κύριε Υπουργέ. Μια επιχείρηση συμφωνημένη, εφαρμοζόμενη από την Ατλαντική Συμμαχία, ίσως του πιο αποτελεσματικού διεθνούς οργανισμού στην εφαρμογή επιχειρησιακών σχεδίων και πλάνων, δεν έχει φέρει τα αναμενόμενα αποτελέσματα και σε αυτό το κατώτερο των αναμενόμενων αποτελεσμάτων παίζει ρόλο και η στάση της Τουρκίας απέναντι σε αυτήν την επιχείρηση. Οφείλουμε να στηλιτεύσουμε και να αναδείξουμε αυτή την αντιπαραγωγική στάση της Άγκυρας. Πρώτη φορά συμβαίνει σε εν εξελίξει επιχείρηση της συμμαχίας κράτος – μέλος να βάζει εμπόδια στην υλοποίηση της.

Όταν, λοιπόν, έχουμε αυτό το προηγούμενο συμπέρασμα, πώς μπορούμε να περιμένουμε ότι θα εφαρμοστεί και μάλιστα αποτελεσματικά μια πιο σύνθετη, πιο πολύπλοκη, με μεγαλύτερες ασάφειες Συμφωνία, όπως αυτή που υπεγράφη πριν λίγες μέρες;

Έχουμε, λοιπόν, κάθε λόγο και με σοβαρότητα αλλά και με διάθεση ουσιαστικής κριτικής -που εγώ πιστεύω ότι συμβάλλει όταν γίνεται με σοβαρό τρόπο- να αμφιβάλουμε για το αν θα εφαρμοστεί αυτή η απόφαση και αυτή η συμφωνία. Αλλά και αν εφαρμοστεί τι αποτελέσματα θα φέρει.

Και υπάρχουν ορισμένα ερωτήματα, στα οποία δεν απαντήσατε, αλλά θα τα επαναφέρω, κύριε Μουζάλα. Δεν ξέρω αν θα τα απαντήσετε σήμερα, αλλά βρείτε κάποιον τρόπο, ώστε η Κυβέρνηση να τα απαντήσει. Δεν άκουσα κάτι, ώστε να εξηγείται ή να ερμηνεύεται ή να μας πείτε πώς θα εφαρμοστεί η ρήτρα εθελοντικής συμμετοχής των κρατών – μελών στο πρόγραμμα αυτό;

 Ποιο είναι το νομικό πλαίσιο μέσα στο οποίο θα λειτουργήσουν τα χιλιάδες στελέχη των Ευρωπαίων αλλά και οι Τούρκοι αστυνομικοί στη χώρα μας;

Η ερώτηση είναι συγκεκριμένη. Όταν εξετάζεται μια αίτηση ασύλου -και το είπα και στην πρωτολογία μου και θα το επαναφέρω γιατί είναι πολύ σοβαρό, γιατί έχει να κάνει με την κυριαρχία του κράτους- ασκείται διοίκηση και αρμοδιότητα δικαστική. Δεν μπορεί να παρεμβαίνει κάποιος, ο οποίος δεν έχει ενταχθεί μέσα σε κάποιο νομικό πλαίσιο στο ισχύον εσωτερικό δίκαιο. Τι θα κάνετε με αυτό; Υπάρχει λύση; Θα νομοθετήσετε; Έχετε ήδη συμφωνήσει κάτι που δεν ξέρουμε; Και αν αυτό αφορά τους Ευρωπαίους, δεν είναι απολύτως νομιμοποιημένη η αντιπολίτευση να κάνει ένα πρόσθετο και με μεγαλύτερη ανησυχία ερώτημα: «Πώς ακριβώς θα λειτουργούν οι Τούρκοι Αστυνομικοί; Σε ποιο νομικό πλαίσιο; Τι αρμοδιότητες θα έχουν;». Αυτά πρέπει να απαντηθούν.

Και κάτι ακόμα. Λύστε αυτό το θέμα, γιατί έμαθα όσο παρακολουθούσα τη συζήτηση ότι από την τουρκική πλευρά λέγεται ότι ο συγκεκριμένος αστυνομικός ορίζεται ως πολίτης του λεγόμενου ψευδοκράτους της «Τουρκικής Δημοκρατίας της Βορείου Κύπρου», όπως αυτοί το λένε, ενώ πρόκειται για κατεχόμενο μέρος της ανεξάρτητης Κυπριακής Δημοκρατίας.

Πρέπει να το λύσετε αυτό. Είναι πονηριά και μεθόδευση αυτό που έγινε. Ο επικεφαλής, ο πρώτος άνθρωπος που πάτησε σε ελληνικό έδαφος, στο νησί της Χίου, να αποδεικνύεται ότι έχει τέτοια προβλήματα. Μην μου πείτε ότι έγινε τυχαία. Εγώ δεν πιστεύω ότι αυτά γίνονται τυχαία.

Ένα άλλο πολύ σοβαρό νομικό θέμα το οποίο εθίχθη. Τι θα κάνετε με το χαρακτηρισμό της Τουρκίας ως ασφαλούς χώρας; Θα το προχωρήσετε; Κι αν το προχωρήσετε, ποια θα είναι η τύχη ενός Σύριου πρόσφυγα ο οποίος επιστρέφει στην Τουρκία, αλλά αυτός είναι κουρδικής καταγωγής Σύριος, π.χ. μέλος του Κουρδικού Κόμματος Δημοκρατικής Ενότητας; Ποια θα είναι η τύχη του στο τουρκικό έδαφος; Τι ακριβώς θα γίνει; Πώς θα σπεύσετε να χαρακτηρίσετε ασφαλή χώρα την Τουρκία; Πρέπει να τα ξέρουμε αυτά, είναι σοβαρά θέματα.

Κι άλλο ένα νομικό θέμα είναι η εμπλοκή των Ενόπλων Δυνάμεων. Έχει γίνει με πολιτική απόφαση. Υπάρχει νομικό πλαίσιο; Έχει κάλυψη νομική; Λειτουργούμε μέσα στα συνταγματικά όρια ή είμαστε εκτός; Είναι μετέωρη αυτή η εμπλοκή των Ενόπλων Δυνάμεων, σε μία επιχείρηση που καμία σχέση δεν έχει με τον πυρήνα και το πλαίσιο της αποστολής τους;

Κύριε Υπουργέ, κάνατε δύο εκκλήσεις. Η πρώτη έκκληση είναι να κρατηθούν χαμηλοί τόνοι, να μην ανεβαίνει η ένταση για ένα τόσο κρίσιμο θέμα. Η δεύτερη έκκληση που κάνατε είναι να μην χρησιμοποιείται από την Αξιωματική Αντιπολίτευση το προσφυγικό, για να πιέσει και να ρίξει την Κυβέρνηση.

Αλήθεια, σε εμάς κάνετε αυτές τις εκκλήσεις; Στα Έδρανα της Κυβέρνησης να τις κάνετε. Και τις δύο.

Τη μία έκκληση για τους τόνους, να την κάνετε στον ίδιο τον Πρωθυπουργό, ο οποίος το πρωί κάτω από την πίεση των προβλημάτων του προσφυγικού ζητάει από τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης στήριξη και το βράδυ υβρίζει, πολώνει και διχάζει.

Εκεί να την κάνετε την έκκληση, όχι στην αντιπολίτευση, η οποία πηγαίνει στις Βρυξέλλες -στο Λαϊκό Κόμμα, όχι σε εύκολο έδαφος- με την εθνική σημαία και δημιουργεί εντάσεις με τον Ούγγρο Πρωθυπουργό, όπως έκανε ο Πρόεδρος του κόμματος τις προηγούμενες μέρες. Εμείς το χαρακτηρίσαμε ως εθνικής διάστασης πρόβλημα το προσφυγικό. Μην κάνετε, λοιπόν, εκκλήσεις στη Νέα Δημοκρατία για χαμηλούς τόνους. Τους κρατήσαμε και υβριστήκαμε από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό.    

Η δεύτερη έκκληση ήταν να μην χρησιμοποιούμε το προσφυγικό, για να ρίξουμε την Κυβέρνηση. Και πάλι, την έκκληση αυτή να την κάνετε στα Έδρανα της Κυβέρνησης. Και ξέρετε σε ποιον. Στον Υπουργό της Εθνικής Άμυνας. Αυτός σας απειλεί με παραίτηση και τελικά, αν δεν γίνει δεκτή, με οτιδήποτε άλλο. Αν και σήμερα όλοι είδαμε ότι ετοιμάζεται η «κυβίστησις».  Διότι, βεβαίως, καλές είναι οι ευαισθησίες και οι εθνικές αρχές, αλλά πολύ καλύτερη και πιο αγαπητή είναι η καρέκλα.

Είμαι βέβαιος, κύριε Πρόεδρε, ότι όλοι συμμεριζόμαστε την πολύ προσεκτική σας τοποθέτηση. Αλλά φαντάζομαι ότι και εσείς συμμερίζεστε την άποψη ότι στη Βουλή των Ελλήνων, όταν ακούγονται τέτοιες ύβρεις και τέτοιες προσβολές προς το σύνολο του Σώματος, δεν μπορεί να περνάνε σαν να μην συνέβη τίποτα. Αλίμονο! Αυτό ανοίγει ένα πολύ επικίνδυνο προηγούμενο και μια επικίνδυνη πρακτική υποβάθμισης του κοινοβουλίου και του κοινοβουλευτισμού. Αυτό δεν μπορεί να ξανασυμβεί, κύριε Πρόεδρε.

Εγώ παρακολουθώ και τη δική σας ανάγνωση και τη δική σας στάση. Αλλά εδώ οφείλουμε να έχουμε μια συλλογική στάση ευθύνης απέναντι σε ιταμές και απαράδεκτές προκλήσεις που θα συνεχίζονται και θα εντείνονται. Αυτή είναι η αλήθεια.

Από το 2011 και μετέπειτα έχω καταθέσει για το προσφυγικό στην Ευρωβουλή τότε, πέντε ερωτήσεις. Από το 2011 το έχω κάνει αυτό με ακριβώς αυτή τη λογική, προτρέποντας την Ευρώπη: «δράστε προδραστικά. Εμφανιστείτε. Έρχεται το κύμα». Εαν εγώ, ένας απλός Βουλευτής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ένας από τους επτακόσιους πενήντα, μπορούσα να το δω, δεν μπορούσε να το δει ούτε η Ευρώπη, ούτε εσείς, ούτε η Κυβέρνηση που έχετε αναλάβει; Αλίμονο.