Η συναίνεση κερδίζεται. Δε χαρίζεται

Ο κ. Αλ. Τσίπρας  ανακαλύπτει με μεγάλη καθυστέρηση τη συναίνεση, που συστηματικά και κυνικά απαξίωνε και αρνούνταν όλο το προηγούμενο διάστημα. Είναι ο ίδιος που από τη θέση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης έλεγε «όχι σε όλα». Είναι ο ίδιος που αρνείτο ακόμη την επιβαλλόμενη από το Σύνταγμα συναίνεση για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας. Είναι ο ίδιος που εξαπάτησε κατ’ επανάληψη τις πολιτικές δυνάμεις. Η μέχρι σήμερα  ρητορική του και κυρίως οι ενέργειές του έχουν δώσει μόνον αρνητικά δείγματα γραφής που δεν έχουν ξεχαστεί και, στην πραγματικότητα, ακυρώνουν τις σημερινές προτάσεις συνεννόησης.

Τώρα που ήρθε αντιμέτωπος με τα οδυνηρά αποτελέσματα της ιδεοληψίας και της ανικανότητας της διακυβέρνησής του, αδυνατεί να αναλάβει την ευθύνη των επιλογών του. Τώρα, μπροστά στα αδιέξοδα που φέρνουν οι αποφάσεις του φαίνεται να ψάχνει για σωσίβιο. Οι προτάσεις του είναι περιορισμένης εμπιστοσύνης.

Θέση αρχής της Νέας Δημοκρατίας ήταν και παραμένει ότι το εθνικό συμφέρον τίθεται πάνω και πριν απ’ όλα. 

Όμως, η συνεννόηση - πόσο μάλλον η συναίνεση – κερδίζεται. Δεν χαρίζεται. Ο Πρωθυπουργός  πρέπει πρώτα να κάνει συγκεκριμένα βήματα για να «χτίσει» και να κερδίσει την εμπιστοσύνη των πολιτικών δυνάμεων στο πρόσωπό του.

Δεν μπορεί απλά μια μέρα - και από το εξωτερικό-  να διαμηνύει ότι θέλει συναίνεση. Οφείλει προηγουμένως να πείσει ότι η πρότασή του δεν είναι προσχηματική, δεν γίνεται για επικοινωνιακούς λόγους. Οφείλει να πει ποιες ακριβώς είναι οι θέσεις που προτείνει και για το Ασφαλιστικό και για το Προσφυγικό, αλλά και για όποιο άλλο θέμα δε μπορεί να χειριστεί και χρειάζεται βοήθεια. Λευκή επιταγή δεν παίρνει για κανένα ζήτημα.

Η συνάντηση των πολιτικών αρχηγών απαιτεί ειλικρίνεια προθέσεων, σαφήνεια των κυβερνητικών θέσεων και σωστή προετοιμασία. Δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με πυροτεχνηματικές – επικοινωνιακές λογικές.

Τέλος, ο Πρωθυπουργός, πριν καθίσει στο ίδιο τραπέζι με τους πολιτικούς αρχηγούς και ζητήσει συναίνεση, οφείλει να απολογηθεί για τις ύβρεις και την κατασυκοφάντηση των πολιτικών του αντιπάλων- οι οποίοι στα δύσκολα κράτησαν όρθια τη χώρα- αλλά και για τα ψέματα και τις παραπλανητικές, κενές περιεχομένου υποσχέσεις του προς τον ελληνικό λαό.

Είναι ηθική υποχρέωση και αυτονόητη προϋπόθεση συνεννόησης.