Το μέλλον της Κεντροδεξιάς στην Ελλάδα και την Ευρώπη

Ζωντανός και δημιουργικός ήταν ο διάλογος για «το μέλλον της κεντροδεξιάς στην Ελλάδα και την Ευρώπη», στο πλαίσιο του φόρουμ που διοργάνωσε το think tank 2020.

Διαβάστε μερικές από τις σκέψεις που κατέθεσα στη συζήτηση:

Πιστεύω ότι δε θα είναι έκπληξη να πω ότι τις τελευταίες ημέρες άρχισα να ξαναδιαβάζω το συγκλονιστικό βιβλίο του ιστορικού Mαρκ Μαζάουερ «Η Σκοτεινή Ήπειρος». Ήδη από τις πρώτες σελίδες, ανακαλύπτεις την κοινότητα των χαρακτηριστικών ενδείξεων που οδήγησαν στη «Σκοτεινή Ήπειρο» του ναζισμού και του πολέμου τότε, και σήμερα είναι ξανά ορατά:

  •  Οικονομική κρίση
  •  Ύφεση και ανεργία
  •  Έλλειψη οράματος και προοπτικής
  • Κρίση εμπιστοσύνης προς την πολιτική και τους πολιτικούς
  • Κριτική κατά της αναποτελεσματικής Δημοκρατίας και του «διαβρωμένου» Κοινοβουλευτισμού
  • Σε αυτά να προσθέσουμε την πρόκληση του ωστικού προσφυγικού/μεταναστευτικού κύματος.

Το θερμοκήπιο για την ανάπτυξη του λαϊκισμού, μαύρου και κόκκινου, ήδη κατασκευάζεται στην Ευρώπη και την Ελλάδα.

Πως θα σταθεί η δημοκρατική – κοινοβουλευτική – ευρωπαϊκή Κεντροδεξιά απέναντι σε αυτόν το «Ιανό του λαϊκισμού»; Το λαϊκισμό διπλής όψης: Μαύρο και κόκκινο;

Το πώς και πόσο αποτελεσματικά θα απαντήσει η Κεντροδεξιά σε αυτήν την διπλή επίθεση του λαϊκισμού, θα κρίνει το παρόν και το μέλλον της ίδιας της κεντροδεξιάς. Θα κρίνει εάν θα σταθεί όρθια, εάν θα ισχυροποιηθεί ή εάν θα καταρρεύσει.

Σε εποχές βαθιάς και εκτεταμένης κρίσης, μεγάλες ομάδες πολιτών ριζοσπαστικοποιούνται, αμφισβητούν το δημοκρατικό πλαίσιο –το Κοινοβούλιο- την πολιτική και τους πολιτικούς.

Όλα αυτά στην Ελλάδα συνοψίζονται στο ανατριχιαστικά φασιστικό «Αλήτες – προδότες – πολιτικοί».

Η δημοκρατική κοινοβουλευτική Κεντροδεξιά στην Ελλάδα – μια παράταξη που έχει επιτύχει πολιτική επιρροή γύρω στο 40%- βρίσκεται σήμερα τραυματισμένη – πληγωμένη, αλλά όρθια. Παρά το γεγονός ότι έφερε στους ώμους της τη βαριά ευθύνη εφαρμογής του περιοριστικού προγράμματος του Μνημονίου, η Νέα Δημοκρατία διατηρεί ισχυρές ρίζες στην ελληνική κοινωνία. Το 28% των εκλογών του Σεπτεμβρίου δεν είναι διόλου ευκαταφρόνητο.

Όμως, πρέπει να δούμε την αλήθεια κατά πρόσωπο και να παραδεχθούμε ότι η ΝΔ αντιμετωπίζει μεγάλα προβλήματα. Διατηρεί δυνάμεις κυρίως στις μεγάλες ηλικίες και αυτό δυστυχώς όχι με όρους κομματικής ή πολιτικής ταύτισης, αλλά ως φοβικό αντανακλαστικό απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ.

Αντιστοίχως βλέπουμε ότι η νεολαία δύσκολα ταυτίζεται με τη ΝΔ.

Σύμφωνα με τα δημόσια στοιχεία του exit poll των εκλογών του Σεπτεμβρίου 2015 από τους 1.000.000 ψηφοφόρους που απείχαν και τον Ιανουάριο είχαν ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ η ΝΔ δεν πήρε ούτε έναν.

Είναι για εμένα σαφές πως η Κεντροδεξιά στη χώρα μας πρέπει να απαντήσει σε κάποιες θεμελιώδεις ερωτήσεις:

  1. Πόση Δεξιά χωράει στο Κέντρο και πόσο Κέντρο στη Δεξιά; Και αυτό όταν ήδη στα δεξιά της η ΝΔ έχει δυο δεξιά κόμματα που εκφράζουν τον εθνολαϊκισμό και τη συντήρηση.
  2. Πώς η ΝΔ θα αφομοιώσει τον σύγχρονο κεντροδεξιό λόγο όπως αυτός εκφράζεται από το ΕΛΚ και αποδέχεται πλήρως την φιλελεύθερη κοινωνική ατζέντα στον τομέα των δικαιωμάτων και διαφοροποιείται σαφώς από τους σοσιαλδημοκράτες ως προς τα όρια του κράτους;
  3. Πώς η ΝΔ θα γίνει η βιώσιμη και πειστική αντιπρόταση στον αναχρονιστικό ριζοσπαστισμό του ΣΥΡΙΖΑ και στην ασαφή ρητορική των Ελλήνων Σοσιαλδημοκρατών;

Τέλος να επισημάνω ότι όλα αυτά είναι ερωτήματα στα όποια καλείται να απαντήσει η Κεντροδεξιά σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Απλώς στην Ελλάδα πρέπει να τα αντιμετωπίσουμε σε μια χώρα που οι πολίτες της, όλοι μας, αρνούμαστε να αλλάξουμε.

Η ΝΔ πρέπει να είναι ένα μεταρρυθμιστικό κόμμα. Οφείλει όμως να πείσει ότι δεν τάσσεται μόνο με τους "νικητές" της κρίσης αλλά & με τους “ηττημένους”.

Δεν μπορεί να υπάρχει η εντύπωση ότι στο πλαίσιο μιας φιλελεύθερης ιδεολογικής επιμονής, η Κεντροδεξιά τους αγνοεί ή εν πάση περιπτώσει έχει μειωμένα κοινωνικά ανακλαστικά.

Κατ εμέ, η ιδεολογία δεν είναι ένα «εργαλείο» που δίνει λύσεις σε όλα τα προβλήματα. Η ιδεολογία είναι ένας βασικός κορμός θεμελιωδών αρχών και αξιών. Δεν είναι εγχειρίδιο εφαρμοστέας πολιτικής ερήμην της κοινωνικής και πολιτικής πραγματικότητας και των προβλημάτων της.

Η ιδεολογία είναι λοιπόν περισσότερο ένα είδος «εργαλειοθήκης» που μπορεί να δίνει ρεαλιστικές και απτές λύσεις στα προβλήματα. Διότι από αυτό κρινόμαστε. Η αποτελεσματικότητα μας, αποτελεί κριτήριο για τους πολίτες.

Η διακυβέρνηση δεν σημαίνει απλή διαχείριση, σημαίνει ουσιαστική παρέμβαση στα προβλήματα και μεταρρυθμίσεις. Σημαίνει πηγαίνουμε τη χώρα μπροστά

Η Νέα Δημοκρατία έχει αποδείξει ότι μπορεί να είναι μια παράταξη που απευθύνεται στο σύνολο της κοινωνίας. Δεν έχει νόημα να κάνει στροφή και να απευθυνθεί ιδεοληπτικά μόνο σε ένα υποσύνολο της κοινωνίας.

Σήμερα η Νέα Δημοκρατία χρειάζεται έναν μετασχηματισμό, αλλά λόγω της κρισιμότητας της περιόδου αυτός πρέπει να γίνει «εν κινήσει». Δεν υπάρχει η πολυτέλεια του χρόνου Η Ελλάδα χρειάζεται μια Νέα Δημοκρατία που να μπορεί να είναι δυναμική αντιπολίτευση σήμερα και έτοιμη - αποτελεσματική κυβέρνηση αύριο.